Helena Ganjalyan | Sideways Rain
Młoda polska aktorka teatralna i filmowa, a także wielokrotnie nagradzana choreograf i tancerka. Absolwentka PWST w Krakowie.
aktorka, polska aktorka, młoda aktorka, choreograf, aktorka tańcząca, tancerka, teatr, aktorka teatralna, aktorka filmowa, actress, polish actress, actrice, actrice polonaise, taniec współczesny, monodramy, sztuka, pwst kraków, teatr tańca, choreografka, gandżalian, ganjalian, ganyalyan, ganjaljan
1154
single,single-portfolio_page,postid-1154,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,paspartu_enabled,qode_grid_1300,side_menu_slide_from_right,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Hipnotyczny wyścig, który w przeciwieństwie do innych dzieł Botelho nie czerpie z codzienności, lecz wyłania się z abstrakcji. Ostentacja przechodzenia tancerzy przez scenę, bez ról i motywacji, wydobywa z nich magnetyczną siłę, staje się emblematem współdziałania kosmicznej energii
i ludzkiego życia.

 

Choreograficzny walec złożony z piętnastu ciał przetacza się nieustępliwie z lewej do prawej strony sceny. Rytmiczne gesty i minimalistyczne ruchy odzwierciedlają cykl rodzenia się i umierania, spojony w konsekwentną, precyzyjną kompozycję. Anonimowe postaci płyną przez scenę jak wektory czasu. Bezlitosność tego ruchu pochodzi z daleka, jest kontynuacją pierwotnego tempa, lotu komety, głębin morza, ruchu bakterii. Energia emanuje na tańczące ciała i publiczność. W wartkim przepływie figur trzeba znaleźć algorytm, poddać się jego opresyjnej łagodności.

 

Człowiek według Botelho reprezentuje obecność starszą od niego samego. Jedno za drugim ciała przemierzają scenę w akcie powtórzenia, tworzą ślady nieuchronnie odnawianej obojętności. Tancerze próbują dotrzymać tempa samym sobie, w pościgu mijają się, ale nigdy nie spotykają. Poruszająca opowieść o pamięci: zarówno intymnej i indywidualnej pamięci ciała, jak i publicznej, wspólnej przestrzeni kultury.

 

Fragmenty recenzji:

 

„Muzyczne widowisko Sideways Rain w reżyserii Guilherme Botelho w czasie trzech kwadransów oddaje w sposób tyle piękny, co hipnotyzujący istotę człowieka. W przedstawieniu nie ma ani jednego elementu przypadku. Wszystkie gesty, figury taneczne sprawiają wrażenie bardzo przemyślanych i absolutnie wciągających.” |festivall.pl

 

„Podziwiam sprawność, uważność, minimalizm gestów oraz plastykę ciała tancerzy (…). Genialna prostota i magia zmysłowości przykuwają wzrok. Pod koniec nagie, rozpędzone ciała rozsnuwają nici niczym sieć bądź babie lato. Obraz zamazuje się. Widownia nadal poddaje się hipnotyzującemu biegowi. Niech trwa i płynie.”| Anna Czajkowska, Teatr dla Was

 

„(…) Guilherme Botelho oparł swoją choreograficzną pracę na teatrze fizycznym, pokazującym wypracowaną siłę tancerzy, wytrenowane ciało oraz plastykę i liryczność ruchu. Choreograf zadbał o odpowiednią dynamikę przedstawienia. (…) Ciało tancerzy zaprezentował jako podporządkowane ogromnemu, zdumiewającemu wysiłkowi fizycznemu. Wysiłkowi, który – zaryzykuję stwierdzenie – mógłby zostać przedmiotem rywalizacji sportowca z tancerzem. (…)” | napisanetancem.wordpress.com

Trailer |

Polska premiera |

30 września 2016 Teatr Studio, Warszawa (Festiwal Ciało/Umysł)

REŻYSERIA, choreografia |

Guilherme Botelho | Alias Cie

Muzyka |

Murcof

Reżyseria świateł |

Jean-Philippe Roy

OBSADA |

Amaury Réot, Adriano Coletta, Victoria Hoyland, Angela Rabaglio, Joanna Wachnienko, Izabela Zawadzka, Arkadia Ślósarska, Marta Starostecka, Krzysztof Dziarmaga, Tomasz Słomka, Kamil Zdańkowski, Aleksander Staniszewski, Helena Ganjalyan, Liwia Bargieł, Kamil Wawrzuta, Jasiek Grządziela, Natalia Dinges, Vera Popova

Kategoria

role teatralne | filmowe