Helena Ganjalyan | LOLITA
Młoda polska aktorka teatralna i filmowa, a także wielokrotnie nagradzana choreograf i tancerka. Absolwentka PWST w Krakowie.
aktorka, polska aktorka, młoda aktorka, choreograf, aktorka tańcząca, tancerka, teatr, aktorka teatralna, aktorka filmowa, actress, polish actress, actrice, actrice polonaise, taniec współczesny, monodramy, sztuka, pwst kraków, teatr tańca, choreografka, gandżalian, ganjalian, ganyalyan, ganjaljan
2619
single,single-portfolio_page,postid-2619,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,paspartu_enabled,qode_grid_1300,side_menu_slide_from_right,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

„Lolita” jest opowieścią o niebezpiecznych skutkach szaleńczego opętania przez miłość. Bohaterowie są w stanie dla niej zrobić wszystko. Miłość walczy tu z rozsądkiem, pożądanie z moralnością, a uczciwość z kłamstwem. Humbert Humbert kocha bez opamiętania dwunastoletnią dziewczynę, a ta wykorzystuje jego słabość i zaczyna z nim grać. Rozgrywka może potoczyć się różnie. Fałszywe małżeństwo, literackie fantazje głównego bohatera, uprowadzenia i intrygi są osią dramaturgiczną tego spektaklu. Za ośrednictwem Innego Mężczyzny, alter ego bohatera, zostaniemy przeprowadzeni przez opowieść, która nie raz rozpalała zmysły i wyobraźnię ludzi na całym świecie.

Tomasz Cyz: „Spektakl „Lolita” to powolne docieranie do źródła winy głównego bohatera, Humberta Humberta, której nie może tłumaczyć miłość ani pożądanie. To także historia krzywd wyrządzonych Lolicie, z których ona mimo wszystko próbuje się podnieść. To teatr fantazji, ukrytych pragnień, ciemnych myśli i tajemnic. Czy, jeśli zostaną wyjawione, przyniosą ulgę?”

 

Fragmenty recenzji:

 

Wszystko, co najlepsze w łódzkim spektaklu, jest na drugim planie, poza sztuką Albeego. Fantastyczna muzyka Mikołaja Trzaski, świetne kostiumy Aleksandry Gąsior, choreografia Heleny Ganjalyan i kosmiczna scenografia Natalii Kitamikado. | Monika Krawczak, http://dwutygodnik.com

 

Reżyser znalazł (…) sposób, aby z problemem pedofilii dialogować tak, jak przystało dziełu bez publicystycznych uogólnień, tzn. z dystansem, choć bez usprawiedliwienia czegokolwiek, we właściwych proporcjach winy i kary. Z zastosowaniem metafor i skrótów, wielu odniesień stylistycznych. Narzucił taką estetykę spektaklu, by nie szokował dosłownością erotyczną, a skupiał uwagę na infrastrukturze społecznej i mechanizmach psychologicznych. (…) Na dłużej zapada w pamięć, niesłychanie męcząca dla Seweryńskiego i jego postaci, scena z rzucającymi się na szyję, jak w kołowrotku, nastolatkami, co pokazuje grozę samego zjawiska. Oto, jak dziś można czytać Nabokowa… | Małgorzata Karbowiak, http://e-kalejdoskop.pl

PREMIERA |

31 maja 2019 r., Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi

REŻYSERIA |

Tomasz Cyz

CHOREOGRAFIA |

Helena Ganjalyan

MUZYKA |

Mikołaj Trzaska

SCENOGRAFIA |

Natalia Kitamikado

KOSTIUMY |

Ola Gąsior

ŚWIATŁA |

Katarzyna Łuszczyk

ZDJĘCIA, PROJEKCJE |

Jacek Poremba

OBSADA |

Weronika Bartold, Karolina Bruchnicka, Weronika Humaj, Piotr Seweryński, Paweł Audykowski, Gracjan Kielar, Michał Kruk, Barbara Dembińska, Aleksandra Posielężna, Lucyna Szierok-Giel, Jakub Kryształ

Kategoria

reżyseria | choreografia