„Lolita” jest opowieścią o niebezpiecznych skutkach szaleńczego opętania przez miłość. Bohaterowie są w stanie dla niej zrobić wszystko. Miłość walczy tu z rozsądkiem, pożądanie z moralnością, a uczciwość z kłamstwem. Humbert Humbert kocha bez opamiętania dwunastoletnią dziewczynę, a ta wykorzystuje jego słabość i zaczyna z nim grać. Rozgrywka może potoczyć się różnie. Fałszywe małżeństwo, literackie fantazje głównego bohatera, uprowadzenia i intrygi są osią dramaturgiczną tego spektaklu. Za ośrednictwem Innego Mężczyzny, alter ego bohatera, zostaniemy przeprowadzeni przez opowieść, która nie raz rozpalała zmysły i wyobraźnię ludzi na całym świecie.

Tomasz Cyz: „Spektakl „Lolita” to powolne docieranie do źródła winy głównego bohatera, Humberta Humberta, której nie może tłumaczyć miłość ani pożądanie. To także historia krzywd wyrządzonych Lolicie, z których ona mimo wszystko próbuje się podnieść. To teatr fantazji, ukrytych pragnień, ciemnych myśli i tajemnic. Czy, jeśli zostaną wyjawione, przyniosą ulgę?”

 

Fragmenty recenzji:

 

Wszystko, co najlepsze w łódzkim spektaklu, jest na drugim planie, poza sztuką Albeego. Fantastyczna muzyka Mikołaja Trzaski, świetne kostiumy Aleksandry Gąsior, choreografia Heleny Ganjalyan i kosmiczna scenografia Natalii Kitamikado. | Monika Krawczak, http://dwutygodnik.com

 

Reżyser znalazł (…) sposób, aby z problemem pedofilii dialogować tak, jak przystało dziełu bez publicystycznych uogólnień, tzn. z dystansem, choć bez usprawiedliwienia czegokolwiek, we właściwych proporcjach winy i kary. Z zastosowaniem metafor i skrótów, wielu odniesień stylistycznych. Narzucił taką estetykę spektaklu, by nie szokował dosłownością erotyczną, a skupiał uwagę na infrastrukturze społecznej i mechanizmach psychologicznych. (…) Na dłużej zapada w pamięć, niesłychanie męcząca dla Seweryńskiego i jego postaci, scena z rzucającymi się na szyję, jak w kołowrotku, nastolatkami, co pokazuje grozę samego zjawiska. Oto, jak dziś można czytać Nabokowa… | Małgorzata Karbowiak, http://e-kalejdoskop.pl

PREMIERA |

31 maja 2019 r., Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi

REŻYSERIA |

Tomasz Cyz

CHOREOGRAFIA |

Helena Ganjalyan

MUZYKA |

Mikołaj Trzaska

SCENOGRAFIA |

Natalia Kitamikado

KOSTIUMY |

Ola Gąsior

ŚWIATŁA |

Katarzyna Łuszczyk

ZDJĘCIA, PROJEKCJE |

Jacek Poremba

OBSADA |

Weronika Bartold, Karolina Bruchnicka, Weronika Humaj, Piotr Seweryński, Paweł Audykowski, Gracjan Kielar, Michał Kruk, Barbara Dembińska, Aleksandra Posielężna, Lucyna Szierok-Giel, Jakub Kryształ

Kategoria

reżyseria | choreografia