Helena Ganjalyan | KRÓL ROGER
Młoda polska aktorka teatralna i filmowa, a także wielokrotnie nagradzana choreograf i tancerka. Absolwentka PWST w Krakowie.
aktorka, polska aktorka, młoda aktorka, choreograf, aktorka tańcząca, tancerka, teatr, aktorka teatralna, aktorka filmowa, actress, polish actress, actrice, actrice polonaise, taniec współczesny, monodramy, sztuka, pwst kraków, teatr tańca, choreografka, gandżalian, ganjalian, ganyalyan, ganjaljan
2325
single,single-portfolio_page,postid-2325,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,paspartu_enabled,qode_grid_1300,side_menu_slide_from_right,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

 

Opera w trzech aktach
Libretto: Jarosław Iwaszkiewicz, Karol Szymanowski
 

Wyobraźnia płonęła. Stymulował ją śródziemnomorski żar i tajemnicze legendy włoskiej wyspy. Tworzenie baśniowego świata zaczerpniętego ze średniowiecznej Sycylii odbywało się w czasie, gdy na południu Rosji, na Ukrainie, w Elizawetgradzie, Odessie i Tymoszówce – utraconym majątku rodzinnym kompozytora – trwała wojenna zawierucha. Dla Szymanowskiego i jego kuzyna Iwaszkiewicza – autora libretta „wymyślanie złudnych światów” było nadzieją na przetrwanie trudnego czasu.
 
Prapremiera Króla Rogera odbyła się w Teatrze Wielkim w Warszawie, po dwóch latach starań Szymanowskiego. Miała być zwieńczeniem jego fascynacji starożytnością i orientalnym światem, ale okazała się klęską. Mariusz Treliński zachwycił Królem Rogerem publiczność Warszawy, Wrocławia, Petersburga i Edynburga. Po latach znów do niej powraca w nowej inscenizacji opartej na dramaturgii Piotra Gruszczyńskiego. Podąża jak zwykle za muzyką. Zgrzytliwą, ekspresyjną i piękną. Chwilami dionizyjską, choć bliższą lodu niż słońca. Buduje świat w wysmakowanych obrazach niezawodnego Borisa Kudlički.
 
Kim okaże się dzisiaj bohater Szymanowskiego – pewny siebie władca, szczęśliwy małżonek, człowiek, który sądził, że zdobył wszystko w zderzeniu z potężną siłą, która podważy jego dokonania, przewartościuje całe życie? Treliński jak zwykle wydobywa ze swojego bohatera przestrzenie jego kruchości. Zaskakuje i porusza dotkliwe rewiry. Wytrąca widza z tego co wygodne, bezpieczne, przewidywalne.

PREMIERA |

2 grudnia 2018 r., Teatr Narodowy, Warszawa

REŻYSERIA |

Mariusz Treliński

SCENOGRAFIA |

Boris Kudlicka

CHOREOGRAFIA |

Tomasz Wygoda

ŚWIATŁO |

Marc Heinz

PRODUKCJA |

Teatr Narodowy - Warszawa, Kungliga Operan - Sztokholm, Národní divadlo - Praga

Kategoria

role teatralne | filmowe