Helena Ganjalyan | Czyż nie dobija się koni?
Młoda polska aktorka teatralna i filmowa, a także wielokrotnie nagradzana choreograf i tancerka. Absolwentka PWST w Krakowie.
aktorka, polska aktorka, młoda aktorka, choreograf, aktorka tańcząca, tancerka, teatr, aktorka teatralna, aktorka filmowa, actress, polish actress, actrice, actrice polonaise, taniec współczesny, monodramy, sztuka, pwst kraków, teatr tańca, choreografka, gandżalian, ganjalian, ganyalyan, ganjaljan
682
single,single-portfolio_page,postid-682,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,paspartu_enabled,qode_grid_1300,side_menu_slide_from_right,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

Spektakl powstał na podstawie bestsellerowej powieści Horace McCoya z 1935 r., której dodatkowego rozgłosu nadał film z 1969 roku w reżyserii Sydneya Pollacka. Jest to historia maratonu tanecznego osadzona w czasach kryzysu – latach trzydziestych ubiegłego stulecia. Nagrodę w konkursie stanowi niebagatelna suma 1500 dolarów, pozwalająca na wyrwanie się z biedy. Toteż uczestników nie brakuje – tłumy tańczą dzień i noc, do upadłego.

 

Głównymi postaciami są poszukujący pracy statysta Robert Syverten oraz jego partnerka zmęczona życiem, dotknięta depresją Gloria Beatty. W równoległej narracji Robert staje przed sądem, oskarżony o zabicie Glorii. Desperackie uczestnictwo w forsownym i intensywnym maratonie tanecznym, nonsensowne sytuacje, w które są wrzucani uczestnicy, mają ich wyrwać z klęski życiowej. Poza doświadczeniami Glorii, obserwujemy posępny obraz Ameryki w latach kryzysu.

 

Wolna wola to wszystko, czym człowiek w świecie McCoya dysponuje, nic mu ona jednak nie może pomóc. Życie toczy się swym ponurym torem niezależnie od indywidualnych starań, jedyny wybór człowieka, jaki tak naprawdę może mieć znaczenie, to zdecydowanie o własnej śmierci.

 

Fragmenty recenzji:

 

„Porywająca akcja angażująca widza powoduje kompresję czasu i ponad stuminutowy spektakl mija w okamgnieniu. Interesujący koncept reżysera Waldemara Raźniaka i zaangażowanie studentów sprawiło, że sztuka ta stała się przyjemna w odbiorze.” | Marcin Hałaś, Życie bytomskie

 

„”Czyż nie dobija się koni?” Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu, w adaptacji i inscenizacji Jerzego Stuhra, od początku intryguje widza. Twórcy zdecydowali się na nadzwyczaj kuriozalną eksploatację przestrzeni. (…) „Czyż nie dobija się koni?” zapewnia pierwszorzędną grę aktorską oraz niebanalną i kreatywną realizację tematu.” | Natalia Lis, e-splot

Premiera |

15 grudnia 2011 r., PWST im. L. Solskiego w Krakowie, Wydział Teatru Tańca, Bytom

REŻYSERIA |

Jerzy Stuhr

Asystent reżysera |

Waldemar Raźniak

Muzyka |

Dawid Rudnicki

Scenografia, kostiumy |

Juriana Jur

Ruch sceniczny |

Janusz Skubaczkowski

OBSADA |

Robert Buczyński, Natalia Dinges, Magdalena Fejdasz, Helena Ganjalyan, Paulina Giwer, Zuzanna Kasprzyk, Anna Kosiorowska, Jakub Krawczyk, Kamil Lipka, Paweł Łyskawa, Nina Minor, Anna Raj, Robert Wasiewicz, Natalia Wilk i inni

Kategoria

role teatralne | filmowe